به خوهاى زشت تبديل نمايند . و در س 16 ى 112 مى فرمايد : وَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللّهِ فَأَذاقَهَا اللّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ يعنى خدا مثل آورد دهى را كه اهل آن از سختيها آسوده و آرميده بودند و از هر سو روزى فراوان به آنها مى رسيد ، پس شكر نعمتهاى خدا را بجا نياوردند ، خداوند هم لباس گرسنگى و ترس را بايشان پوشانيده مزهء سختى و گرفتارى را به آنها چشانيد ، و بر اثر آنچه بجا آوردند آنان را بهر گونه سختى و گرسنگى مبتلى نمود ) زيرا ( ايشان با كفران نعمت و بجا آوردن گناه اگر مستحقّ نعمت بودند ، منع نعمت از آنها منع از مستحقّ بود كه عين ظلم و ستم است ، و ظلم بر خدا محال است ، چنان كه در س 8 ى 51 مى فرمايد : ) أَنَّ اللّهَ لَيْسَ بِظَلّامٍ لِلْعَبِيدِ يعنى خدا بر بندگان ، ستمگر نمى باشد ( مقصود از فرمايش امام عليه السّلام آنست كه غالبا سبب زوال نعمت مرتكب شدن گناهان است ، نه آنكه عموميّت داشته باشد ، زيرا بسا خداوند از جهت امتحان و آزمايش يا به جهت كفاّرهء گناهان كوچك يا بلند نمودن مقام و منزلت ، نعمت بعضى از بندگان را گرفته ، و آسايششان را به سختى و گرفتارى تبديل مى نمايد ، چنان كه در قرآن كريم س 2 ى 155 مى فرمايد : وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصّابِرِينَ ى 156 الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنّا للِهِّ وَ إِنّا إلِيَهِْ راجِعُونَ ى 157 أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ يعنى شما را مى آزماييم بترس و گرسنگى و كمبود در دارائيها و نفسها و فرزندان ، و در اين آزمايش مژده ده شكيبايان را ، آنان كه چون اندوهى بايشان رو آورد مى گويند : ما به رضاى خدا خوشنود و بسوى او باز مى گرديم ، از جانب پروردگارشان درودها و رحمت و مهربانى بر ايشان باد كه آنان راه يافتگانند ) ( 6 ) و اگر مردم هنگاميكه سختيها بايشان رو آورد و نعمتها از آنها زائل گردد ، با نيّتهاى راست و دلهاى شيفته به پروردگارشان پناه ببرند ، آنچه از دست رفته به آنها باز مى گرداند ، و هر فسادى را براى ايشان اصلاح مى فرمايد ، ( 7 ) و من ( از رفتار زشت شما در پيروى آنان كه خلافت را غصب كرده طبق وصيّت پيغمبر اكرم عمل ننمودند ) مى ترسم ( مانند مردم زمان جاهليّت ) در فترت واقع شويد ( از آئين پيغمبر دور شده بمرور از دين دست برداشته بر اثر نادانى و گمراهى از انديشه‌هاى نادرست پيروى نمائيد ) و كارهايى گذشت ( خلفايى به ناحقّ روى كار آمدند ) كه شما به آنها مائل شده از حقّ